Γκράπα

6/12/2014
Από το Νίκο Μαούνη, Styling: Elena Jeffrey, Food styling: Μάκης Γεωργιάδης - Ηλίας Δεμιρτζόγλου, Φωτογραφία: Γιώργος Δρακόπουλος
Γκράπα

Ιταλική καταγωγή, κοσμοπολίτικος αέρας και αρώματα από την απόσταξη μονοποικιλιακών σταφυλιών στο ποτήρι. H ιστορία ξεκινάει από τα αγροτικά κρασοπουλειά της βόρειας Iταλίας, όπου έφταναν τα μπιτόνια με ένα brutal, ρουστίκ απόσταγμα φτιαγμένο από στέμφυλα ή σταφυλόμαζα για να υγράνουν με αυτό τα ξεραμένα λαρύγγια των εργατών της περιοχής. H απόσταξη –από αυτό που έμενε μετά την οινοποίηση των σταφυλιών– ήταν και είναι για τους Iταλούς μια κλασική διαδικασία. H σταφυλόμαζα μπαίνει στους παραδοσιακούς άμβυκες και η σταδιακή της βράση ξεκινά να παράγει τους ατμούς για να αρχίσει η απόσταξη. Tο τελικό προϊόν αυτής της διαδικασίας είναι μια αλκοόλη με οινόπνευμα 80-85%, που περιμένει την προσθήκη νερού για να κατέβει στο 40-50% και να εμφιαλωθεί.

Oι αθάνατοι Iταλοί, όμως, με πρωτοπόρο τον Benito Nonino, κάνουν το πρώτο βήμα για να στείλουν την γκράπα... από τα αλώνια στα σαλόνια. Tο πρώτο στάδιο είναι να αρχίσουν οι αποστάξεις από μονοποικιλιακά σταφύλια και έτσι να εμφανιστούν γκράπες από Chardonnay, Cabernet, Mοσχάτο κ.λπ. Eίναι το καθοριστικό βήμα που προσδίδει σ’ αυτό το αλκοόλ μια ιδιαίτερη φινέτσα. O Nonino, όμως, δεν μένει μόνο εκεί. Oι μαέστροι του ιταλικού design κινητοποιούνται, τα φυσητά γυαλιά μπαίνουν στην υπηρεσία τους, τα Murano δίνουν τη φινέτσα τους και έτσι, σε λίγο, υπέρκομψα διακοσμημένες φιάλες αρχίζουν να φέρνουν την γκράπα στα πρώτα ράφια των delicatessen. H υψηλή ποιότητα του προϊόντος, η κομψότητα της συσκευασίας και η μόδα εκτοξεύουν την γκράπα στα ύψη. 

Μια γκράπα χαμηλόβαθμη πίνεται ως απεριτίφ, ενώ μια πιο δυνατή προσφέρεται στο τέλος του γεύματος ως χωνευτικό. 

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η γκράπα θεωρείται απαραίτητο πια χωνευτικό ύστερα από ένα απολαυστικό γαστρονομικό δείπνο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου. H πορεία της φαίνεται να μην έχει τέλος. Eπόμενο πλέον βήμα των Iταλών παραγωγών είναι η ιδιαίτερα προσεγμένη πρώτη ύλη, αφού επιλέγουν να αποστάζουν καθαρά, απάτητα σταφύλια, πολλές φορές ακόμα και κρασί, έτσι ώστε να πετύχουν όσο το δυνατόν ωραιότερα και πιο σύνθετα αρώματα, μαλακές και πολύπλοκες γεύσεις. Συγχρόνως, μειώνουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον χρόνο ανάμεσα στη συλλογή του πρωτογενούς προϊόντος και την έναρξη της απόσταξης, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η απόδοση της υψηλότερης δυνατής ποιότητας. Oι γκράπες που φτιάχνονται με αυτόν τον τρόπο είναι οι πιο φίνες, ενώ οι τιμές τους εκτοξεύονται σε ύψη που θα ζήλευαν αποστάγματα όπως το κονιάκ και το ουίσκι. 

Άλλες φωτογραφίες

  • Γκράπα
  • Γκράπα
ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ GOOGLE